Zagospodarowanie przestrzeni wokół domu rozpoczyna się zwykle od wytyczania i grodzenia jej granic. Najczęściej do ogradzania wykorzystuje się tanie ogrodzenie z betonu, druciana siatkę stalową rozpięta na wkopanych w ziemię i zalanych betonem słupkach stalowych, płoty wykonane z różnych materiałów i w różnych technikach: od przęseł z cienkich prętów stalowych, do grubych, kutych (dla bogatych amatorów nawet ręcznie) belek żelaznych.
Powierzchnia działki okalającej dom jest najczęściej po prostu trawnikiem, po którym biegnie droga dojazdowa do garażu (i domu, jeśli jest połączony z garażem) wykonana w różnych technologiach i z różnych materiałów. Do budowy drogi dojazdowej najczęściej używana jest kostka brukowa (betonowa, granitowa, bazaltowa), która charakteryzuje się najlepszą (najniższą) relacją kosztu zakupu i ułożenia to wytrzymałości, odporności i trwałości. Drogi te są czasami wysypane żwirem lub drobnymi kamieniami. Bywają oddzielne chodniki, drogi ułożone z betonowych płytek chodnikowych i inne. Możliwości jest bardzo dużo, a wszystko zależy od wyobraźni i zasobów portfelowych mieszkańców.
Minimaliści i zwolennicy prostych rozwiązań po prostu wyrównuję powierzchnię działki i sieją trawę. Nawet nie odgradzają terenu. Amatorzy urozmaiconej architektury przestrzennej różnicują ukształtowanie terenu (usypują pagórki, kopią wgłębienia) sadzą drzewa i krzewy ozdobne, budują zwykle drewniane konstrukcje ozdobne (altanki, pergole, ławki, bramki, wsporniki itp.), aranżują warzywniaki, wydzielają miejsce na sad owocowy, kopią sadzawki, instalują cieki wodne i fontanny.
