Skrętka kategorii 6 to system okablowania strukturalnego zdefiniowany przez organizację Electronic Industries Alliance (EIA) w ramach normy TIA/EIA-568-B. Został on zastąpiony przez kategorię 6a, która oferuje wyższą wydajność w identycznym kablu.
Standard ten został opublikowany w 1998 r., z poprawkami opublikowanymi w latach 2001 i 2005, i został zastąpiony przez nowsze standardy, takie jak kategoria 6a (10 Gbit/s) i kategoria 7 (40 Gbit/s). W pierwotnej wersji skrętka kat. 6 wykorzystywała skrętkę nieekranowaną i wtyczki podobne do tych stosowanych w kablu kategorii 5.
W ulepszonej wersji, Skrętka kat. 6, stosuje się ekranowaną skrętkę, podobną do tej stosowanej w kablach Ethernet lub światłowodowych. Oprócz większej szybkości transmisji danych i nowszych złączy obie wersje oferują lepszą odporność na zakłócenia przesłuchu niż wersje wcześniejsze.
Główną różnicą między tymi dwoma rodzajami skrętki jest wielkość pasma, jakie może obsłużyć każdy z nich. Kable kategorii 5e mogą obsługiwać do 100 MHz, natomiast skrętka kat. 6 została przetestowana do 250 MHz. Oznacza to, że kable kategorii 6 są ponad dwukrotnie szybsze niż kable kategorii 5e. Mają też mniejszą średnicę niż kable kategorii 5e (0,5 mm vs 0,9 mm), co ułatwia ich prowadzenie przez ściany i inne małe przestrzenie.
Głównym powodem, dla którego powinno się wybrać kategorię 6 zamiast kategorii 5e, jest fakt, że do osiągnięcia określonej prędkości w przypadku kategorii 6 potrzeba mniejszej ilości okablowania niż w przypadku kategorii 5e
